Home > ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ > 'Αδειασε η αγκαλιά της μάνας - ΕΘΝΟΣ 24.07.1991


Άδειασε η αγκαλιά της μάνας*
Τετάρτη, 24 Ιουλίου 1991

Ο αβάσταχτος πόνος της μάνας. Η απέραντη οδύνη. Η οργή. Η αγανάκτηση. Το βουβό κλάμα. Η προσπάθειά της να σταθεί όρθια. Ζήταγε συνεχώς το παιδί της.
Σκηνές που διαδέχονταν η μία την άλλη. Έξω από το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Δύο πρωταγωνιστές για ένα ρόλο.
Η μάνα. Η Κατερίνα. Στο πλευρό της διαρκώς οι γονείς της. Δίπλα στενοί οικογενειακοί φίλοι, που ήρθαν να συμπαρασταθούν στο δράμα της. Δεν βλέπει και δεν ακούει κανέναν.
Η κόρη. Η 4χρονη Αναστασία. Σ΄ ένα λευκό φέρετρο. Μικρό όσο κι η ζωή της. Σκεπασμένο με λουλούδια. Δυο τρία ολόλευκα στεφάνια. Συγγενείς, φίλοι, γνωστοί… Τα μάτια τους γεμάτα δάκρυα.
Λίγα για να κλάψουν τη ζωντάνια… Την αγνή ψυχή… Το πηγαίο χαμόγελο… Τα εκφραστικά μάτια… Το απρόσμενο και τραγικό τέλος…
Κι από την άλλη: Μουρμουρητά για κείνον. Σκότωσε ότι αγαπούσε. Το παιδί του. Έγραψε στις επιστολές για τη γυναίκα του: «Ανάξια για μητέρα του παιδιού μου». Για τα πεθερικά του: «Χιλιάδες σκευωρίες και παιχνίδια πίσω από την πλάτη μου».
Η νεκρώσιμη ακολουθία έχει αρχίσει. Ο Γιάννης και η Πόπη Βελώνη βαστούν την κόρη τους. Κλαίνε το εγγονάκι τους. Προσπαθούν να δώσουν κουράγιο στο παιδί τους. Περπατάει υποβασταζόμενη. Συνοδεύει το αγγελούδι της. Ανηφορικός ο δρόμος ως το τέλος… Λίγο πριν…
Οργισμένος ο πατέρας της επιτέθηκε φραστικά στους εκπροσώπους του τύπου. Στους φωτογράφους και τους εικονολήπτες.
Μια ακόμη πράξη της φοβερής τραγωδίας που διαδραματίστηκε στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης. Ο 48χρονος Νίκος Ποταμιάνος σκότωσε την κόρη του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Άφησε έξι επιστολές στις οποίες εξηγούσε το γιατί.
Κανείς δεν το κατάλαβε. Ίσως ούτε κι εκείνος. Αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για όλα και ζητάει από τη Δικαιοσύνη να τιμωρηθούν οι άνθρωποι που τον έφτασαν σ΄ αυτήν του την πράξη.
Η προτελευταία σκηνή σε λίγες ώρες στο Γ΄ νεκροταφείο, όπου θα γίνει η κηδεία του επιχειρηματία, ο οποίος στέρησε από το παιδί του αυτό που εκείνος ρου έδωσε. Τη ζωή. Με ποιο κουράγιο, άραγε, δολοφόνησε τη ζωή του και τον εαυτό του;
Η τελευταία σκηνή είναι ακαθόριστης διάρκειας. Η τραγική μάνα. Η Κατερίνα Βελώνη. Πάντα θα ζει με την ανάμνηση της κορούλας της. Θα την αναζητά. Θα θέλει, αλλά δεν θα μπορεί να της προσφέρει αυτό που όλα τα παιδάκια έχουν ανάγκη. Την αγκαλιά της μάνας.
*Ο 48χρονος, τότε, επιχειρηματίας Νίκος Ποταμιάνος, αφού σκότωσε την μόλις 4 χρόνων κορούλα του αυτοκτόνησε. Όπως προέκυψε από τη δημοσιογραφική έρευνα, ο δράστης και αυτόχειρας είχε συχνές προστριβές με τη σύζυγό του και γι΄ αυτό αποφάσισε να χωρίσουν.
Το  ρεπορτάζ είναι από την κηδεία της μικρής Αναστασίας.


Συνέντευξη: Λάμπρος Κανελλόπουλος, πρόεδρος unicef - περιοδικό SALVE τεύχος Δεκεμβρίου 2004
Το αληθινό πρόσωπο του "Ωνασείου" - ΕΘΝΟΣ 02.02.1996
Τα τελευταία λόγια της Μελίνας - ΕΘΝΟΣ 10.03.1994
ΙΚΑΡΙΑ: Η φωτιά που καίει ακόμα - ΕΘΝΟΣ 23.02.1994
Φάτον γιατί θα σε φάει - ΕΘΝΟΣ 05.10.1992
"Νίκησε" δυο φορές το θάνατο - ΕΘΝΟΣ 23.07.1992
Γλύτωσε με πρότυπο τον Ιώβ - ΕΘΝΟΣ 15.04.1992
ΓΑΒΡΙΕΛΑ: Η θεά του αγοραίου έρωτα - ΕΘΝΟΣ 27.08.1991
Created by Hellas Internet