Home > ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟ > Αγαθά και εργασία


ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Αγαθά και υπηρεσίες που διανέμονται μέσω της αγοράς
Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα κεφάλαιο το οποίο με μια μόνο λέξη θα το ονομάσουμε "αγαθά". Πρόκειται δηλαδή για τα μέσα με τα οποία επιτυγχάνεται η ικανοποίηση των αναγκών των ατόμων, που αποτελούν την κοινωνία.  Τα αγαθά βέβαια δεν είναι άλλα από τα εμπορεύματα τα οποία διακινούνται και τα οποία έχουν δύο αξίες. Την
ονομαζόμενη χρηστική και την ανταλλακτική.
Το αίσθημα ικανοποίησης από τη χρήση συγκεκριμένου εμπορεύματος ή αυτό της δυσφορίας από τη στέρησή του προσδιορίζει τη χρηστική του αξία. Σε ότι αφορά την ανταλλακτική του αξία αυτή προσδιορίζεται μόνο κατά την πράξη ανταλλαγής με άλλα εμπορεύματα.
Άρα αν μέσα από την ψυχολογία προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε τη χρηστική αξία ενός εμπορεύματος θα δούμε η αξία αυτή αποκτά τη σημασία από το γεγονός της ικανοποίησης ή μη των αναγκών και επιθυμιών του ανθρώπου. Σε ότι αφορά τις επιθυμίες,  θα κάνουμε ένα διαχωρισμό. Θα δημιουργήσουμε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα θα εντάξουμε την επιθυμία να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη, την επιθυμία για ειρήνη, να κερδίσει το κόμμα μας στις εκλογές, η αγαπημένη μας ομάδα κι ακόμα να πάμε μια εκδρομή και πολλά άλλα. 
Στην άλλη ομάδα θα εντάξουμε όλες εκείνες τις επιθυμίες οι οποίες μπορούν να ικανοποιηθούν αν χρησιμοποιήσουμε κάποιο εμπόρευμα. Αυτές είναι οι οικονομικές ανάγκες, η ικανοποίηση των οποίων προϋποθέτει - κατ΄ αρχή την επιθυμία μας - και δεύτερο και ίσως σημαντικότερο τη δυνατότητά μας να τις ικανοποιήσουμε.
Και το λέω αυτό γιατί όλα όσα θέλουμε πάντα ανήκουν σε άλλους. Και για να τα αποκτήσουμε θα πρέπει εμείς να διαθέτουμε κάτι άλλο το οποίο αυτός που έχει εκείνο το οποίο επιθυμούμε να θέλει να το ανταλλάξει.
Πάλι εδώ έχουμε δύο ομάδες. Το αγαθό το οποίο είναι δικό μας, το αγαθό του οποίου είμαστε κύριοι, έχουμε δηλαδή την κυριότητά του  και το αγαθό για το οποίο αποκτούμε για το οποίο αποκτούμε το δικαίωμα χρήσης του.

Η δυνατότητα που έχουμε να αποκτήσουμε ένα αγαθό, κάποιο εμπόρευμα, εξαρτάται από την αγοραστική μας δύναμη. (ταξίδι στο εξωτερικό - εμείς και οι άλλοι - ποιος μπορεί - παραμένει η επιθυμία)
Με τη λέξη αγαθά μπορούμε να κάνουμε κι άλλους διαχωρισμούς:
1. διαρκή αγαθά και αγαθά μιας χρήσης
2. αγαθό για κατανάλωση - αγαθό για παραγωγή
3. δημόσια ή ιδιωτικά αγαθά
4. Οιονεί δημόσια αγαθά (συνδρομητική τηλεόραση)
Ο νόμος της ζήτησης ορίζει πως όταν η τιμή ενός αγαθού αυξάνεται, τότε η ζητούμενη ποσότητα για το συγκεκριμένο αγαθό μειώνεται και αντίθετα κάθε φορά που η τιμή του αγαθού μειώνεται τότε και η ζητούμενη ποσότητα για αυτό το αγαθό αυξάνεται.

 Η απασχόληση στην Ελλάδα

Για να αποκτήσουμε ένα αγαθό είπαμε πως πρέπει να έχουμε την αγοραστική δύναμη να το αποκτήσουμε. Ο σημαντικότερος τρόπος είναι η εργασία, στην οποία αφιερώνουμε το πιο σημαντικό μέρος από τον καθημερινό μας χρόνο.
Οι εργαζόμενοι χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:
· Αυτοαπασχολούμενοι
· Συμβοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη (οικογενειακή επιχείρηση - να ζουν καλύτερα)
· Μισθωτοί (πολλοί τρόποι αμοιβής: ωρομίσθιο, ημερομίσθιο, μηνιαίος μισθός)
· Κατ΄ αποκοπή μισθός - φασόν (υπεργολαβία)
Ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο υπάρχει μια σχέση "χτισμένη" πάνω σε συγκεκριμένους νόμους, που αποτελούν το εργατικό δίκαιο, από το οποίο προσδιορίζονται οι λεπτομέρειες αυτής της σχέσης, οι οποίες αποτυπώνονται στην λεγόμενη σύμβαση εργασίας. Τα δικαιώματα του ενός είναι οι υποχρεώσεις του άλλου.
Τα δύο μέρη, το ένα έναντι του άλλου, αναλαμβάνουν κάποιες δεσμεύσεις - υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις του εργοδότη αφορούν στην πληρωμή του συμφωνηθέντος τιμήματος, στην τήρηση του ωραρίου, στις άδειες κλπ.  Οι υποχρεώσεις του μισθωτού σχετίζονται με την προσφορά της εργασίας του σε τόπο και χρόνο που ορίζει ο εργοδότης.
Ο ορισμός αυτός ονομάζεται διευθυντικό δικαίωμα και δεν είναι άλλο από το δικαίωμα του εργοδότη να οργανώνει τη δουλειά του με τον τρόπο που εκείνος επιθυμεί σύμφωνα με τις παραμέτρους που σχετίζονται με την εργασία του (ρυθμός παραγωγής, αντικείμενο (παραγόμενο προϊόν ή υπηρεσία), ποιότητα κλπ.
Το διευθυντικό δικαίωμα δεν είναι ανεξέλεγκτο. Έχει περιορισμούς, σκοπός των οποίων είναι η ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Οι περιορισμοί δεν είναι άλλοι από αυτούς οι οποίοι αναφέρονται στους εργατικούς νόμους αλλά και τις συλλογικές συμβάσεις.  Οι διαφωνίες που προκύπτουν επιλύονται είτε μέσω των ενώσεων, είτε με την προσφυγή στα αρμόδια όργανα της πολιτείας, είτε με διαιτησία.
Όταν ακούμε συλλογικές συμβάσεις το μυαλό μας πάει στο συνδικαλισμό, η δομή του οποίου παραπέμπει σε τρεις βαθμίδες. Στην πρώτη περιλαμβάνονται τα σωματεία τα μέλη των οποίων ασκούν όμοια επαγγέλματα, τα εργοστασιακά σωματεία και τα κλαδικά σωματεία. Στις δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ανήκουν οι ομοσπονδίες και τα εργοστασιακά κέντρα και στις τριτοβάθμιες οι συνομοσπονδίες και τα κορυφαία συνδικαλιστικά όργανα, όπως η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.
Πάντως και οι εργοδότες έχουν τις δικές τους ενώσεις (Ένωση Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων) κλπ.



Γλωσσάρι δημοσιογραφίας
Σχόλιο και είδηση - διαχωρισμός
Είδη και κατηγορίες εφημερίδων
Είδη και κατηγορίες ρεπορτάζ
Η τέχνη της πειθούς
Συνέντευξη
Τηλεοπτική παραγωγή
Διαφήμιση
Προπαγάνδα
Εισαγωγικές σημειώσεις - οικονομικό ρεπορτάζ
Προϋπολογισμός
Το κέρδος σκοπός των επιχειρήσεων
Το χρήμα και το τραπεζικό σύστημα
Created by Hellas Internet