Home > ΕΤΣΙ ΤΑ ΒΛΕΠΩ > 11.01.2003 - Η ενημέρωση για την Υγεία


Ναύπλιο - 11 Ιανουαρίου 2003
Ομιλία στην Ημερίδα Εργασίας, που συνδιοργάνωσαν το
Υπουργείο Τύπου και Μ. Μ. Ε. και το Νοσοκομείο Κορίνθου, με θέμα
«Ποια ενημέρωση παρέχουν στον πολίτη τα Μ. Μ. Ε. στα θέματα υγείας;»
«Πιστεύουμε πως κανένας από εσάς δεν θα ζητήσει αποδείξεις και θα δεχθεί την άποψη, ως εναρκτήριο ερέθισμα, ότι τα Μ. Μ. Ε. διαδραματίζουν καθοριστικό και πρωταγωνιστικό ρόλο όχι μόνο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και το χώρο της υγείας, αλλά γενικά στην καθημερινή μας ζωή.
Πιστεύουμε, επίσης, πως με την ίδια ευχέρεια θα υιοθετηθεί το αυτονόητο ότι η τηλεόραση, κατά κύριο λόγο, αλλά και το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες και τα περιοδικά, μπορούν με χαρακτηριστική ευκολία να απευθύνονται σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, σε κάθε κατηγορία ανθρώπων.
Αυτή η μοναδική δυνατότητα των Μ. Μ. Ε. αναδεικνύει και πιστοποιεί την παντοδυναμία τους και φυσικά τους προσφέρει τη δυνατότητα να μιλούν στους τηλεθεατές, στους ακροατές ή να γράφουν για τους αναγνώστες τους, ακόμα και για θέματα δυσνόητα ή που δεν είναι γνωστά στο κοινό ή χαρακτηρίζονται από ιδιομορφίες.
Τα θέματα υγείας έχουν ιδιομορφίες και δεν είναι πάντα κατανοητά και το σημαντικότερο αποτελούσαν - και αποτελούν - βούτυρο στο ψωμί όλων όσοι θέλουν να βρίσκουν θέματα που «πουλάνε», όπως έχει επικρατήσει να λέγεται στη δημοσιογραφική διάλεκτο.
Αλήθεια πως φτιάχνονται και πως φτάνουν οι ειδήσεις στον αναγνώστη, τον ακροατή ή τον τηλεθεατή; Ερωτήματα τα οποία θα μπορούσαν να απαντηθούν σε ξεχωριστή θεματική ενότητα.
Ωστόσο είναι γνωστό πως ορισμένοι έχουν αυτοανακηρυχθεί ή τους έχουν αναγάγει σε… σκοτεινούς παντογνώστες, αξιοποιώντας μια άλλη τους ιδιότητα ή ικανότητα. Και η ικανότητα αυτή δεν είναι άλλη από το να δίνουν απαντήσεις για κάθε θέμα και να λύνουν κάθε πρόβλημα, το οποίο δεν γνωρίζουν.
Ένα πρόσφατο παράδειγμα κατασκευής και παραποίησης της είδησης αφορά τα δημοσιεύματα που έφεραν το νοσοκομείο Ευαγγελισμός ως το σπίτι των ποντικιών. Με μεγάλα γράμματα ο τίτλος ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ και στη συνέχεια οι δήθεν εξηγήσεις πως δεν είναι τωρινή η έκθεση και τα σχετικά. (Το συγκεκριμένο θέμα με τα ποντίκια ήταν το 1996).
Θα αναρωτηθείτε, όλα τέλεια είναι; Στον Ευαγγελισμό και στα άλλα νοσοκομεία δεν υπάρχουν προβλήματα; Ασφαλώς υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο υπάρχουν ασθενείς. Δηλαδή για πάντα.
Και για να δοθούν κι ορισμένα άλλα παραδείγματα γνωρίζουμε για τις ουρές, για τα ασθενοφόρα που καθυστερούν, για τις ελλείψεις γιατρών στην περιφέρεια και πολλά άλλα. Απευθυνόμαστε ξεχωριστά σε κάθε έναν από εσάς: Βλέπετε κάτι θετικό; Κάποια πρόοδο; Ας μην είμαστε μηδενιστές. Αληθινά δεν είναι όλα μαύρα και γκρίζα. Υπάρχουν πολλά καλά τα οποία καθημερινά αυξάνονται και άλλα τόσα στα οποία μπορεί να υπάρξει βελτίωση.
Γιατί όμως τίποτα δεν γίνεται ολοκληρωμένο; Ίσως φαίνεται απλή η απάντηση: Κανείς ποτέ δεν νοιάστηκε πραγματικά για τον μεγάλο Έλληνα ασθενή, την υγεία, αλλά μοναχά για τα μικροπολιτικά και μικροκομματικά συμφέροντα.
Η ιδεολογική και πολιτική προσέγγιση για την υγεία, έτσι όπως διατυπώνεται, χρόνια τώρα, από όλους τους πολιτικούς φορείς, δεν προσδιορίζει σε καμία περίπτωση την ύπαρξη ενιαίων θέσεων, συγκροτημένων με γνώμονα το εθνικό και το κοινό συμφέρον. Αντίθετα πιστοποιεί πως η υγεία του λαού τελικά έχει χρώμα.
Ας μη κρυβόμαστε. Και στο χώρο της υγείας έχει δημιουργηθεί ένα δυνατό κύκλωμα, με ισχυρές βάσεις, το οποίο στηρίζει και στηρίζεται στα μεγαλοσυμφέροντα. Πρόκειται για τεράστιο κύκλωμα, θα το χαρακτηρίζαμε απόστημα, που πυορροεί και στο οποίο παρατηρείται συνωστισμός για το ποιος θα προλάβει να μπει στο… παιχνίδι.
Για να μη χαρακτηριστούμε ως προκατειλημμένοι ή να αποφύγουμε να κατηγορηθούμε για εμπάθεια διευκρινίζουμε πως όλοι δεν βράζουν στο ίδιο καζάνι. Δεν θα θέλαμε όμως τούτη τη στιγμή να εστιάσουμε το μικροσκόπιό μας στους επαγγελματίες της υγείας. Οφείλουμε να δούμε, μαζί κυρίες και κύριοι, πρώτα τα του οίκου μας.
Στην αρχή της προηγούμενης δεκαετίας είναι καταγεγραμμένη μαζική εισροή συναδέλφων στο επάγγελμα, η οποία έχει συνδεθεί με την αλματώδη ανάπτυξη του ηλεκτρονικού τύπου. Πολλοί, τότε, τους οποίους σήμερα βλέπουμε ή ακούμε κλήθηκαν να προσφέρουν ενημέρωση, χωρίς - όπως πολλοί υποστηρίζουν - να διαθέτουν το κατάλληλο υπόβαθρο. Πόσοι και ποιοι άσκησαν και ασκούν το λειτούργημά τους με σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα το κρίνετε και εσείς. Δυστυχώς υπάρχει προκατάληψη, σε πολλές περιπτώσεις όχι αδικαιολόγητη, απέναντι στους δημοσιογράφους, αλλά και μια φοβία, που κρατάει μακριά πολλούς από τους δημοσιογράφους. Όμως ο δημοσιογράφος είναι εκείνος που έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη και του δίνει την πρώτη απάντηση στα πολύπλοκα και ποικιλόμορφα ερωτήματα που τον απασχολούν, σε σχέση με κάθε τι που κυκλοφορεί ως είδηση στα Μ. Μ. Ε. και εν προκειμένω στα θέματα της υγείας.
Ο δημοσιογράφος είναι εκείνος που δημιουργεί προσδοκίες, οι οποίες πρέπει και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Γιατί ας μη μας διαφεύγει πως το φάρμακο για τον καρκίνο και το εμβόλιο για το AIDS έχουν βρεθεί εκατοντάδες φορές μέχρι σήμερα.
Θα παρομοιάζαμε τους δημοσιογράφους με τους δημογέροντες και τους ρήτορες, τους οποίους όλοι άκουγαν με ιδιαίτερη προσοχή και φυσικά έδιναν μεγάλη σημασία στα λεγόμενά τους. Για τους ρήτορες, λοιπόν, ο Αριστοτέλης έλεγε πως διαθέτουν «την ικανότητα του ανευρίσκειν σε κάθε θέμα τα υπάρχοντα πειστικά επιχειρήματα», ο Κικέρωνας υποστήριζε ότι «ρητορική είναι η δύναμη να μιλάς με πειστικότητα», ο δε Διογένης ο Λαέρτιος καθόρισε την έννοια της ρητορικής με την ακόλουθη φράση: «Τέχνη εστί του ευ λέγειν τέλος έχουσα το πείθειν». Ο ορισμός της ρητορικής θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στο φιλοσοφικό στοχασμό του Ντεκάρτ, με τον οποίο αποδεχόταν σαν αληθινό μόνο ότι παρουσιάζεται με τρόπο πειστικό και εμείς θα συμπληρώναμε και τεκμηριωμένο.
Επιχειρήσαμε αυτή τη φραστική ακροβασία για να επισημάνουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αδήριτη ανάγκη διασταύρωσης και επιβεβαίωσης κάθε είδησης και της επιστημονικής της τεκμηρίωσης.
Το τηλεοπτικό φαστ φουντ που σερβίρεται δεν είναι ίποτε άλλο από την εκμετάλλευση του πόνου, της απόγνωσης, της δυστυχίας των συνανθρώπων μας. Με απίστευτη ευκολία προβάλλονται σκηνές βίας, σεξ και εξευτελισμού της ανθρώπινης υπόστασης. Όλ΄ αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα πως απευθύνονται στο ένστικτο των τηλεθεατών και όχι στη νοημοσύνη τους. Τα οικονομικά οφέλη από αυτό το τηλεοπτικό φαγητό είναι πολλά. Και ακριβώς για αυτό το λόγο κανείς δεν ενδιαφέρετε για τις συνέπειες. Έχουν δημιουργηθεί τηλεοπτικοί πολίτες - παθητικοί αποδέκτες των προγραμμάτων - η κρίση των οποίων συνάδει με το επίπεδο όσων προβάλλονται. Το σαθρό επιχείρημα «αν δεν σας αρέσει αλλάξτε κανάλι» θα το χαρακτηρίζαμε κυνικό και παρωχημένο, αφού όλοι ξέρουμε που θα πέσει το μάτι μας ανάμεσα σε έναν ντυμένο και έναν γυμνό.
Με τη συστολή που απαιτείται σε παρόμοιες περιπτώσεις, θα μου επιτρέψετε να υπενθυμίσω πως εργάζομαι στη Δημόσια Τηλεόραση, την ΕΡΤ, κάτι το οποίο αποτελεί ιδιαίτερη τιμή αλλά και μου προσθέτει επιπλέον ευθύνες. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να μου στερήσει το δικαίωμα να εκφράσω την άποψή μου, για τη Δημόσια Τηλεόραση, με την ελπίδα ότι δεν θα ήταν η άποψη που θα μειοψηφούσε.
Με τα μάτια της αυστηρής κριτικής μας βλέπουμε ένα ποιοτικό επίπεδο το οποίο αποτελεί την γραμμή που οριοθετεί και προσδιορίζει την ποιότητα μεταξύ κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης. Αναφέραμε λίγο νωρίτερα πως θα ασχοληθούμε πρώτα με τα του οίκου μας. Πρέπει όμως να κάνουμε απλή αναφορά στους τηλεοπτικούς μαϊντανούς, δηλαδή σε γιατρούς, οι οποίοι έχουν άποψη για κάθε θέμα, πολλές φορές και εκτός υγείας.
Αλήθεια, πότε κάποιος από τους αρμόδιους ασχολήθηκε με τους μαϊντανούς ή με δημοσιογράφους που λειτουργούν κατά παραγγελία και όχι κατά συνείδηση. Όλα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, όπως γνωστοί είναι και οι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αλλάξουμε κάτι προς το καλύτερο.
Απαιτείται ένας νέος ορίζοντας και όχι απλά ένας νέος πολιτικός λόγος, μέσα από τον οποίο θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις. Πρέπει να γίνουν αλλαγές και μάλιστα σημαντικές, διατηρώντας κάποια πράγματα σταθερά.
Για να αλλάξουμε πρέπει πρώτα να ξέρουμε τι θα διατηρήσουμε. Να διατηρήσουμε την υπευθυνότητα, την αντικειμενικότητα, τη διαρκή διεύρυνση του γνωστικού μας επιπέδου και το σεβασμό πρώτα στον εαυτό μας, γιατί ο καθένας είναι ελεύθερος να φτάσει στη δική του αλήθεια. Δεν μπορείς να του επιβάλλεις τη δική σου. Απλά ελπίζεις πως κάποτε οι δρόμοι σας μπορούν να συναντηθούν. Αν διερευνήσουμε τον εαυτό μας και αποδεχθούμε τα όρια μας, τότε η συμπεριφορά μας ως επαγγελματίες και ως άνθρωποι θα είναι σωστότερη.
Επιθυμούμε να προτείνουμε την ανάληψη πρωτοβουλίας από μεριάς της πολιτείας και ειδικότερα από το υπουργείο Τύπου και Μ. Μ. Ε. για τη σύσταση επιτροπής, γιατρών, δημοσιογράφων, επιτελικών στελεχών των Μ. Μ. Ε., νοσηλευτών και άλλων ενδεχομένως, που θα καθορίσουν αρχές απαραβίαστες απ΄ όλους. Με πρωτοβουλία της Ένωσης Συντακτών και σε συνεργασία με άλλους αρμόδιους φορείς να γίνουν επιμορφωτικά σεμινάρια. Προκύπτει εδώ όμως ένα ερώτημα: Πόσοι από εμάς θα αναγνώριζαν το έλλειμμα γνώσεων και θα δεχόντουσαν επιμόρφωση.
Αναζητούμε το σημείο που βρίσκεται ο πυρήνας μέσα από τον οποίο θα αναδειχθεί ένα κύτταρο, μέσα από τον οποίο θα καθοριστεί ένα νέο πλαίσιο αρχών. Αλλά πώς να βρεθεί και να καθοριστεί όταν απουσιάζει το βασικό στοιχείο: η βούληση. Γι΄ αυτό και θα διατηρήσουμε την επιφύλαξή μας για το αν οι παραπάνω σκέψεις μπορούν να λάβουν σάρκα και οστά και να αποτελέσουν το αρχικό πλέγμα, τον κορμό, πάνω στον οποίο θα αναπτυχθεί ο άξονας επικοινωνίας και ενημέρωσης.
Μη βιαστεί κανείς να χαρακτηρίσει τον ομιλούντα απαισιόδοξο. Αντίθετα και αισιοδοξία εκ φύσεως μας χαρακτηρίζει και πίστη ότι κάποια πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Γι΄ αυτό και μπορούμε να συστρατευθούμε με εκείνους που εξακολουθούν να πιστεύουν πως οι ιδέες όχι μόνο δεν σκοτώνονται αλλά μπορούν και να υλοποιηθούν».


26.02.2008 - Aττική οδός: ασφυξία και κέρδη
29.08.2007 - Όλεθρος δίχως τελειωμό
15.07.2007 - 15χρονο βαποράκι
02.06.2007 - Ο τζόγος των εκλογών
07.01.2007 - "...εκτός ηθικής και δεοντολογίας"
17.11.2006 - "Συνεχίζουμε μαζί. Σας ευχαριστώ".
27.05.2006 - Η Μάχη της Κρήτης
12.05.2007 - Η αστυνομία της συμφοράς
11.04.2007 - Βιβλίο Ιστορίας ΣΤ΄ Δημοτικού
27.02.2007 - Το μελαγχολικό πολιτικό τοπίο.
30.01.2006 - "Απαλλαγμένοι από τα βαρίδια".
09.01.2006 - Βρωμιά και δυσωδία
01.01.2006 - Να τα πούμε;
15.10.2005 - Εφ΄ όλης της ύλης (μέρος Β)
15.09.2005 - Εφ΄ όλης της ύλης (μέρος Α)
18.04.2005 - "Εργαζόμαστε ασταμάτητα για τη δημιουργία μιας νέας παράταξης".
18.02.2005 - "Η θέση του Δημάρχου δεν κατακτάται με ευκαιριακές κινήσεις".
22.12.2003 - Προϋπολογισμός 2004
09.12.2003 - Ένωση Γονέων Επιστολή στα μέλη του Δ.Σ.
11.11.2003 - Ένωση Γονέων Επιστολή σε Προεδρεύοντα
10.07.2003 - Ένωση Γονέων Επιστολή σε Αντιπρόεδρο-
10.07.2003 - Ένωση Γονέων Επιστολή σε γραμματέα
01.01.2002 - Αθλητισμός: Παρόν και μέλλον στον Άλιμο
01.01.2000 - Δύο χρόνια διοίκηση
06.12.1999 - Πρόταση για τον προϋπολογισμό του 2000
Created by Hellas Internet