Home > ΑΛΙΜΙΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ > ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΑΡΑΦΗΣ > Ο Γιώργος Τσαπόγας για το Σαράφη


Ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Γιώργος Τσαπόγας έγραψε και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», την 1η ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2001, το ακόλουθο άρθρο για το Στέφανο Σαράφη, με τίτλο «Αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και θερμός υπερασπιστής της Ειρήνης». 
Χρονιά μνήμης, φέτος, για το θάνατο - δολοφονία του Στέφανου Σαράφη, του πατριώτη - αγωνιστή της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, του στρατιώτη της τιμής που τάχθηκε στην υπεράσπιση των ιδανικών του λαού μας, όχι μόνο σε συνθήκες πολέμων, αλλά και μετά απ' αυτούς, πιστοποιώντας έτσι, ότι εκείνοι που γνώρισαν τη φρίκη του πολέμου, υπερασπίζονται με πάθος την ειρήνη.
Και αυτοί ακριβώς οι στρατηγοί και οι αγωνιστές της ειρήνης με τα βαριά πολεμικά τραύματα, αποτελούν το ισχυρότερο ανάχωμα κατά της βαρβαρότητας της «νέας τάξης», ανάχωμα για την αντιμετώπιση κάθε επιβολής που στρέφεται κατά των λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ακεραιότητας του εθνικού μας χώρου.
Οταν, μετά το μεγάλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και την Εθνική Αντίσταση, με πρωτοπορία του ΚΚΕ, ακολούθησαν «χρόνια δίσεκτα και χρόνια οργισμένα», τον θυμόμαστε το στρατηγό Στέφανο Σαράφη, έγκλειστο, τότε, στη σκηνή των στρατηγών, στο στρατόπεδο βασανιστηρίων του νησιού, να εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το μέλλον του τόπου με εκείνο το κοφτό και ρωμαλέο ύφος του: «Από τη "συνεργασία" του 1821, έλεγε, τα χειρότερα δεινά οφείλονται στις ξένες επεμβάσεις και τους ντόπιους εφιάλτες». Σ' αυτό το ιστορικό γεωπολιτικό σταυροδρόμι που βρίσκεται η Ελλάδα, η καλύτερη άμυνά της πρέπει να στηρίζεται στην αποφυγή ξένης εξάρτησης.
Και μ' αυτή την έννοια και μ' αυτόν τον προσανατολισμό, η συμβολή της Ελλάδας για την υπεράσπιση της ειρήνης πρέπει να είναι συστατικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής.
Το αμερικανικό τζιπ που του "έκοψε" τη ζωή δεν ήταν «σπορά της τύχης».

Διορατικότητα για το μέλλον
Ο Στέφανος Σαράφης, από τον καιρό ακόμη της πάλης κατά του φασισμού, αυτός ο άξιος στρατιωτικός αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του ΕΛΑΣ, έβλεπε πολύ μακρύτερα από τα κιάλια που του πρόσφερε, τότε, το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, μ' ένα θερμό αφιέρωμα του στρατάρχη Αλεξάντερ για τη συμβολή του στον κοινό αγώνα για την απελευθέρωση των λαών. Αυτοί οι ίδιοι που ματοκύλισαν το λαό μας και μετακύλησαν την επικυριαρχία τους στους Αμερικανούς των νέων δογμάτων και των βομβαρδισμών.
Και όταν όλοι αυτοί οι κίνδυνοι της ξένης ωμής επέμβασης έγιναν πραγματικότητα, όταν ο λαός μας πλήρωνε με πολύ αίμα και δάκρυα την εξάρτηση των συμβιβασμένων με την υποταγή, ο Στέφανος Σαράφης βρέθηκε και πάλι όρθιος στις επάλξεις πιστός στον αρχαίο, αλλά και τον όρκο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης: «Ού καταισχύνω όπλα τα ιερά, ουδ' εγκαταλείψω τον παραστάτη (λαόν), με τον οποίο είχε στοιχηθεί». Εναν όρκο, αναβαπτισμένο στους νεότερους και τους σημερινούς αγώνες του λαού μας για δημοκρατία, ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία, για την πραγματική ανάπτυξη και τον πολιτισμό, για την ειρήνη.
Σε άρθρα του υπογράμμιζε, με ιδιαίτερη έμφαση: «Είναι τόσο γνωστές οι καταστροφές από κάθε πόλεμο, ώστε η σκέψη για το ενδεχόμενο ενός καινούριου, με τα σημερινά μέσα, να προκαλεί τη φρίκη και τον τρόμο, γιατί θα οδηγήσει στην πλήρη καταστροφή και τον αφανισμό.

Υπεράσπιση της ειρήνης
Σ' ένα άλλο άρθρο του, ο Στέφανος Σαράφης, διαπίστωσε, ότι ο φόβος των λαών για έναν καινούριο πόλεμο οδηγεί το λαό μας στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση της ειρήνης για τη μείωση των εξοπλισμών, με αντίστοιχη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.
Απ' όλα τα στοιχεία προκύπτει, ότι «μια Ελλάδα ειρηνική δε διατρέχει κινδύνους. Αυτό πρέπει να ενισχυθεί με την άσκηση ανεξάρτητης εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, μιας πολιτικής ισότητας, φιλίας και συνεργασίας σε όλους τους τομείς και προς όλες τις χώρες.
Η υψηλή επιτελική του αντίληψη για την άμυνα της χώρας εκδηλώθηκε για άλλη μια φορά, κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έγινε μεταξύ στρατιωτικών προσωπικοτήτων σε αποστρατεία.
Με βάση τη συζήτηση αυτή, ο Στέφανος Σαράφης, με κείμενό του που δημοσιεύτηκε στο «ΒΗΜΑ» της 7ης Φλεβάρη 1957, ανέπτυξε απόψεις καίριας σημασίας, που είναι επίκαιρες και σήμερα. Σύμφωνα μ' αυτές, οι Αγγλοι, αλλά και οι Αμερικανοί, θέλουν να κρατήσουν την Κύπρο ως βάση εναντίον των χωρών της Μέσης Ανατολής. Η Ελλάδα, μία μόνο στρατιωτική αξία έχει για το ΝΑΤΟ. Να δώσει τον καιρό για τη διάταξη των δυνάμεών του ως προς τα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική.
Ο στρατιωτικός σχεδιασμός και η διάταξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ παραγνωρίζει τις καθέκαστα ανάγκες των χωρών - μελών. Αναφερόμενος στην Ελλάδα τόνιζε: «Το ΝΑΤΟ δεν έχει την πρόθεση "να περιφρουρήσει" τας μικράς συμμάχους του από εχθρικάς διαθέσεις που διαγράφονται εντός των κόλπων του». Προφητική πρόβλεψη που επιβεβαιώθηκε με την εισβολή του «Αττίλα» στην Κύπρο και τις συνεχείς τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.
Αναφερόμενος, τέλος, στην ανάγκη συσπείρωσης των λαϊκών δυνάμεων, στην κατεύθυνση ενός Μετώπου λαϊκής αντίστασης υπογράμμιζε:
«Μαζί ο λαός που τόσο υπέφερε, συναδελφώνεται, ενώνεται και αγωνίζεται για να ζήσει. Αυτή είναι η απάντησή του σε όλα τα τεχνητά σχήματα που έχουν σαν σκοπό να τον ξεγελάσουν, να τον χωρίσουν, να τον εμποδίσουν να αγωνιστεί».
 
 


17.06.2007 - ΣΤ. ΣΑΡΑΦΗΣ: 50 χρόνια από τη δολοφονία του
Δοξασμένος Στρατηγός
Η δολοφονία του
Μάριον Σαράφη
Ο αδριάντας
Created by Hellas Internet