Home > ΑΛΙΜΙΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ > ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ > ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΝΕΤΗΣ > ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ


Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος:
«Ο ποιητής παρίσταται στην καθημερινή πληρωμή των χρεών μας : το χρέος της μνήμης , της οργής που χάθηκε , κερδήθηκε πρέπει να δοθεί πάλι και πάλι ως τη συντέλεια των παθών μας . Ο ποιητής παρίσταται ως απειλή και ως παρηγορία , εγγυάται την ανασφάλεια και προσφέρει την Ελπίδα»

Ο ποιητής Γιώργος Θεοχάρης:
Ο Θανάσης Βενέτης δημιουργεί και μας δίνει έργο σημαντικό εδώ και τρεις δεκαετίες , ευρισκόμενος διαρκώς στις παρυφές των διαφόρων γενεών και άλλων ληξιαρχικών της τέχνης κατατάξεων και παρ’ ότι συχνά μαζί τους συχνωτίζεται στις παρυφές , εννοούν να τον αφήνουν οι άκαρδοι ληξίαρχοι . Όμως «κάποτε έρχεται η δικαίωση» αρκεί «όχι το χρόνο (αλλά) το αίμα να μετράς»,το αίμα που ξοδεύτηκε απ’ τον καθένα για την τέχνη η οποία αναβαπτίζεται μέσα στους κόλπους της ευγένειας .

Ο ποιητής και κριτικός Ηλίας Κεφάλας:
Ο Βενέτης παραμένει ανίκητος και ανυποχώρητος , χάρις στην αισιοδοξία του που ξεπετάγεται αιφνίδια μέσα από κάθε λέξη , μέσα από κάθε φθόγγο σπαραγμένο , και χάρις στην ερωτική φλόγα που τον κατακαίει και τον ποδηγετεί . Καμία ουτοπία δεν τον εκτροχιάζει από τις ονειρικές ωθήσεις της ζωής του , καμία απελπισία δεν τον αποθαρρύνει από την επιμονή να σημαδεύει το άστατο και το αόρατο . Παραμένει ένα ζωντανό και ολοκληρωμένο συναίσθημα με την επικυριαρχία της ερωτικής υφής . Ικέτης και ταυτόχρονα δοξαστικός υπέρμαχος της αιώνιας γυναίκας : «Δια ταύτα και βγαίνω φεγγίτης στα μάτια σου !»

Ο ποιητής και κριτικός Δημήτρης Δασκαλόπουλος:
Η ποιητική ιδιοσυγκρασία του Βενέτη διατηρεί παρθένα ματιά απέναντι σε γεγονότα και καταστάσεις . Οι μνήμες από αγαπημένα πρόσωπα , όπως π.χ. η μητέρα του ή από προσφιλείς παλαιούς συντρόφους , καθώς και η νοσταλγία της γενέθλιας γης του , αποτυπώνονται με δραστική αμεσότητα .Ποιητής κατά κανόνα του σύντομου , ακαριαίου στίχου , ο Βενέτης συλλαμβάνει το καίριο και το αποδίδει με άμεσο , επιγραμματικό τρόπο . Κάποτε στους στίχους του μια καυστικά ειρωνική , σχεδόν σαρκαστική φλέβα , όπως στο σύντομο «Αξιοκρατία του καιρού μας : «Αρχίζει από τη μάρκα του αυτοκινήτου / και τελειώνει στον αριθμό στεφανιών της κηδείας .»

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος:
Ο Θανάσης Βενέτης ένιωσε βαρύ το χρέος του να σώσει τα τιμαλφή της μνήμης του – κι αυτά είναι η ποίησή του . Ευαισθησία , τρυφερότητα και ειρωνεία είναι οι κύριοι άξονες που την διατρέχουν . Θα έλεγα πως η ευαισθησία του πονάει , η τρυφερότητα του είναι τραχειά και η ειρωνία του σαρκάζει . Έζησε σε μια εποχή που όλοι παίζαν «Με φτιαγμένα ζάρια» και κείνος δήλωσε γενναία πως δέχεται τη συνθήκη και «παρίσταται» στην αγωνία της γενιάς του . Φανέρωσε με το έργο του πως η αγωνία του έγινε η αγωγή του , ο αγωγός που τροφοδότησε την ευαισθησία του που παρόξυνε την τρυφερότητά του αλλά και ακόνισε την ειρωνία του .Οι προσωπικές του μνήμες , τα τραύματά του αλλά και η δίψα για μια ζωή πραγματική – σωσίβιο που θα τον απομάκρυνε από το ναυάγιο της δικής του Πρέβεζας , έδωσαν στο Βενέτη το «άλλο» υλικό που καθιστά την ποίησή του αυθεντική και ευθύβολη και κυρίως στέρεα ως μορφή , που διεκδικεί συνάμα την αισθητική της αυτονομίας .

Ο ποιητής Θανάσης Κωσταβάρας:
Έχουμε εν τέλει να κάνουμε με μια ποίηση που έχει διανύσει και συνεχίζει να ανασκάπτει όλους τους χώρους που προσελκύουν την ανησυχία του Βενέτη , καθώς η έγνοια του ανακαλύπτει συνεχώς κοιτάσματα , φέρνει στο φως ψηφίδες , που έχουν τη δύναμη να ικανοποιούν το αίσθημα που τροφοδοτεί την ιδέα που αρχιτεκτονεί και στολίζει το ποίημα . Η ιστορία , η αγάπη για τη φύση , το πρόβλημα της ύπαρξης , ο Έρωτας και η ίδια η ποιητική διαδικασία . Ο Θανάσης Βενέτης έχει- εκτός από κάποιες κριτικές εκτιμήσεις- ασχοληθεί μόνο με την ποίηση . Και μόνο αυτή η προσήλωση αρκεί για να τον καταξιώσει ως δημιουργό .

Ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης:
Κι όταν ακόμη ο Βενέτης «ξεστρατίζει» σε μεταφυσικά τοπία , πάλι ο πόθος και η ορμή τον οδηγούν και τον φτερώνουν . Η ζωή είναι αναρίθμητα πράγματα , μαζί και ποίηση . Γνήσια ποιητικός και ακατάβλητα απαιτητικός , ίσως και βουλιμικός της ζωής , Ο Βενέτης συγκινείται φανατικά με την ποίηση – ως παραπλήρωμα όσων η ζωή μας αρνήθηκε , είτε η ποίηση αυτή ανήκει στους άλλους είτε στον ίδιο .-

 



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Created by Hellas Internet