Home > ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ > Αεροδρόμιο Ελληνικού: σύντομη ιστορική αναδρομή


Έπειτα από 63 χρόνια διαρκούς λειτουργίας στο Ελληνικό, το Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας μεταφέρθηκε το 2001 στα Σπάτα. Αυτό, όμως, που ήταν γνωστό επίσημα ως Κρατικός Αερολιμένας Αθηνών ή πιο απλά, ως Αεροδρόμιο του Ελληνικού, λειτούργησε για πρώτη φορά το 1938 με διάδρομο προσγειώσεως 1.800 μέτρων. Την πρώτη εκείνη χρονιά εξυπηρέτησε 8.500 επιβάτες και 1 τόνο φορτίου, ενώ με στοιχεία του 1997 - έφθασε στα 12.000.000 επιβάτες και στους 120.000 τόνους φορτίου.
Στα 12 χρόνια της λειτουργίας του, το 1950, το αεροδρόμιο διέθετε πλέον δύο διαδρόμους των 2.250 μέτρων και η ετήσια κίνηση είχε ανέλθει σε 234.000 επιβάτες.
Τότε άρχισαν και οι πρώτες συζητήσεις για την μεταφορά του αεροδρομίου σε μεσογειακή τοποθεσία. Εξετάσθηκαν διάφορες εναλλακτικές λύσεις, αλλά, τελικά, το 1957, όταν από το αεροδρόμιο διακινήθηκαν 500.000 επιβάτες και 4.000 τόνοι φορτίου, αποφασίσθηκε η παραμονή του στο Ελληνικό.
Για να εξυπηρετηθεί η αύξηση της κινήσεως, το 1958 - χρονιά που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά τα αεροσκάφη τύπου Jet - ο κυρίως διάδρομος επιμηκύνθηκε και έφτασε τα 3.000 μέτρα. Ταυτόχρονα παραγγέλθηκε μελέτη στην εταιρεία Amman & Whitney για την επιπλέον ανάπτυξή του.
Εκείνη την εποχή το αεροδρόμιο αποτελείτο μόνο από τις κτιριακές εγκαταστάσεις του ονομαζόμενου Δυτικού Αεροσταθμού (στην πλευρά του Αλίμου) και η μελέτη, που τελικά υλοποιήθηκε, προέβλεπε την κατασκευή Ανατολικού Αεροσταθμού, σύμφωνα με την πρόβλεψη ότι η επιβατική κίνηση θα αυξηθεί στα 2.4000.000 επιβάτες το 1968.
Τα εγκαίνια του νέου (Ανατολικού) Αεροσταθμού που έγιναν το 1969, με σχέδια του Φινλανδοαμερικανού αρχιτέκτονα E. Saarinen, αποτέλεσαν ορόσημο στην ιστορία του.
Ο Δυτικός Αεροσταθμός παραδόθηκε στην αποκλειστική χρήση της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ και ο Ανατολικός στην χρήση των ξένων αεροπορικών εταιρειών. Η κίνηση, όμως, που είχε προβλεφθεί για το 1968, είχε ήδη επιτευχθεί ένα χρόνο νωρίτερα, το 1967, όταν το αεροδρόμιο εξυπηρετούσε πλέον 3.300.000 επιβάτες και 25.000 τόνους φορτίου ετησίως.
Ο καινούριος Αεροσταθμός δεν ήταν παρά το τότε κτίριο Αναχωρήσεων, χωρισμένο στη μέση για Αφίξεις και Αναχωρήσεις. Ήταν όμως δεδομένο ότι το αεροδρόμιο δεν θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του μέλλοντος, αφού, μάλιστα, η οικιστική και τουριστική ανάπτυξη της γύρω περιοχής καθιστούσε απαγορευτική την επέκτασή του.
Στην δεκαετία του '70 η κίνηση στο Ελληνικό αυξανόταν με ρυθμό 13% ετησίως, έναντι αντίστοιχου διεθνούς ρυθμού 5%, με αποτέλεσμα να ανατεθεί στην Airways Engineering Corp. και στην Burns & Roe Inc. νέα τεχνικοοικονομική μελέτη αναπτύξεως.
Η μελέτη αυτή κατέληξε σε δύο εναλλακτικές λύσεις :
α.  Προσωρινή βελτίωση του αεροδρομίου στο Ελληνικό, με παράλληλη κατασκευή νέου αεροδρομίου στην θέση Ζάγανι των Σπάτων
β. Ριζικές βελτιώσεις στο Ελληνικό, με κατασκευή διαδρόμου προσγειώσεως μέσα στην θάλασσα και παράλληλη ανάπτυξη του στρατιωτικού αεροδρομίου της Τανάγρας, ως συμπληρωματικού.
Σε πρώτη φάση ο κυρίως διάδρομος επιμηκύνθηκε στα 3.500 μέτρα, βελτιώθηκε ο τροχόδρομος, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται ως εφεδρικός, και αυξήθηκαν οι κτιριακές εγκαταστάσεις των Αεροσταθμών.
Το 1976, όλα τα περιθώρια επεκτάσεως είχαν εξαντληθεί και λόγοι κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί καθιστούσαν αναγκαία την μεταφορά του αεροδρομίου. Τότε η Ελληνική Κυβέρνηση ανέθεσε σε Κοινοπραξία της Aeroports de Paris και του Αεροδρομίου της Φρανκφούρτης να επιλέξουν την κατάλληλη τοποθεσία, λαμβάνοντας υπ' όψιν τόσο την Εθνική Πολιτική Αερομεταφορών όσο και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επιλογής τους στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας.
Η μελέτη αυτή κατέληξε, επίσης, στα Σπάτα, αλλά η υλοποίησή της αναβλήθηκε προσωρινά, λόγω άλλων κυβερνητικών προτεραιοτήτων στην δεκαετία του '80.
Οι ανάγκες του αεροδρομίου αντιμετωπίσθηκαν αρχικά με συμπληρωματικό κτίριο Αναχωρήσεων, ανάμεσα στα υπάρχοντα Κτίρια Αναχωρήσεων και Αφίξεων του Ανατολικού Αεροσταθμού, με πρόσθετες εγκαταστάσεις Gates Αναχωρήσεων στον Ανατολικό το 1987, με την κατασκευή ειδικού Κτιρίου Charter πτήσεων στους χώρους της πρώην Αμερικανικής Βάσεως το 1994 και, τέλος, με την προσθήκη κτιριακών εγκαταστάσεων 5.500 τ.μ. περίπου στον Δυτικό Αεροσταθμό το 1998.
Στο μεταξύ, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '90 είχε αποφασισθεί η υλοποίηση της προτάσεως για την μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα και, έπειτα από διεθνή διαγωνισμό, το έργο κατακυρώθηκε στην γερμανική εταιρεία Hochtief, ενώ, η λειτουργία του αεροδρομίου, που ονομάσθηκε "Ελευθέριος Βενιζέλος", ανατέθηκε στην εταιρεία "Διεθνής Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε.", στην οποία συμμετέχει το Ελληνικό Δημόσιο με 55% και μια ιδιωτική Κοινοπραξία υπό την Hochtief με 45%.

 

 

 



26.08.2008 - ΡΕΜΑ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ: Κόκκινη κάρτα από το ΣτΕ
28.02.2008 Καταργήθηκε το αεροδρόμιο του Ελληνικού
18.01.2008 - Άρχισαν οι εκδηλώσεις για το Αεροδρόμιο Ελληνικού
16.01.2008 - "3 μέρες για μια ζωή"
27.11.2007 - Κυβέρνηση της ζαρντινιέρας και της μπετονιέρας
25.11.2007 - ΕΛΛΗΝΙΚΟ: Κάδμιο και κλοφέν απειλούν τη ζωή μας
13.11.2007 - "Πράσινο ταμείο" για το Ελληνικό
13.10.2007 - Οι "4" Δήμαρχοι για το Ελληνικό
11.10.2007 - Εξαιρεί το ΠΕΧΩΔΕ την χρηματοδότηση από την ΕΕ για το Πάρκο στο Ελληνικό
02.08.2007 - Δηλώσεις Σουφλιά για Ελληνικό
07.05.2007 - ΥΜΜΗΤΟΣ - ΝΑΙ στο πράσινο ΟΧΙ στο τσιμέντο
10.04.2006 - Πάρκο 4.000 στρεμμάτων στο Ελληνικό
05.05. 2004 - Χωματερή στον Άλιμο
08.12.2003 - Η ΝΔ για το Ελληνικό
26.10.2003 - Ρέμα Πικροδάφνης
25.10.2003 - Ο Συνασπισμός για το Ελληνικό
12.06.2003 - Η GREEANPEACE για τους ΧΥΤΑ
03.04.2003 - Δηλώσεις Σημίτη
03.04.2003 - Τσιμέντο 1.000 στρέμματα στο Ελληνικό
13.07.1998 - Ημερίδα για το αεροδρόμιο του Ελληνικού
06.07.1998 - Το ΤΕΕ για το Ελληνικό
Τι είναι οι ΧΥΤΑ
Η ιστορία των ΧΥΤΑ
Μαγειρέματα εφτά χρόνων για την ψήφιση
Πρόταση των 4 Δημάρχων
Created by Hellas Internet